هدف از تحریر این مطلب در بیان مطالبهای جدی، کارشناسی و ملی پیرامون وضعیت محور جم – فیروزآباد و ضرورت احداث باند دوم و در افق بلندمدت تبدیل آن به بزرگراه، به حضورتان تقدیم میشود؛ محوری که امروز نهتنها یک راه ارتباطی استانی، بلکه شریان حیاتی اقتصاد انرژی، صنعت، کشاورزی، گردشگری و تجارت دریایی کشور محسوب میشود.
جناب آقای دکتر امیری
استاندار محترم و فرهیخته فارس
با سلام و احترام
هدف از تحریر این مطلب در بیان مطالبهای جدی، کارشناسی و ملی پیرامون وضعیت محور جم – فیروزآباد و ضرورت احداث باند دوم و در افق بلندمدت تبدیل آن به بزرگراه، به حضورتان تقدیم میشود؛ محوری که امروز نهتنها یک راه ارتباطی استانی، بلکه شریان حیاتی اقتصاد انرژی، صنعت، کشاورزی، گردشگری و تجارت دریایی کشور محسوب میشود.
اکنون بیش از شانزده سال از بهرهبرداری از باند اول این مسیر میگذرد. طی این سالها، این جاده حجم سنگینی از تردد خودروهای سبک و سنگین را تحمل کرده است؛ از کامیونهای حامل میعانات گازی و تجهیزات صنایع وابسته به میدان مشترک پارس جنوبی گرفته تا حمل محصولات صنایع پتروشیمی، پالایشگاهی و سایر صنایع مستقر در غرب هرمزگان و جنوب فارس. در کنار آن، در ایام تعطیلات رسمی، نوروز و ماههای پرگردشگر سال، این محور میزبان موج عظیم مسافران و گردشگران به سواحل نیلگون خلیج فارس است؛ فشاری مضاعف بر زیرساختی که سالهاست تنها با ترمیمهای مقطعی سرپا نگه داشته شده است.
متأسفانه طی سالهای گذشته، بهجای اقدام اساسی برای تکمیل، تعریض و ایمنسازی کامل این محور، صرفاً به لکهگیری و اصلاح بخشهایی محدود اکتفا شده است. این در حالی است که ضرورت امروز، احداث لاین دوم در کوتاهمدت و برنامهریزی برای تبدیل آن به بزرگراه در آینده نزدیک است.
دلایل این مطالبه، صرفاً منطقهای نیست، بلکه مبتنی بر جایگاه ملی این کریدور است:
۱- این مسیر، تنها راه ارتباطی مرکز کشور به جنوب است که عمود بر سواحل خلیج فارس قرار گرفته و حدود چهارصد کیلومتر از ساحل را دربر میگیرد.
۲- این چهارصد کیلومتر شامل شهرستانهای جم، دیر، کنگان، عسلویه، مهر، لامرد و پارسیان است؛ منطقهای که مرکز ثقل سه استان بوشهر، فارس و هرمزگان محسوب میشود و پیونددهنده ظرفیتهای اقتصادی این سه استان است.
۳- این محدوده کمنظیرترین نقطه کشور است که صنعت، گردشگری و کشاورزی در هم تنیده شدهاند؛ ترکیبی استراتژیک که در کمتر منطقهای از ایران به این وسعت مشاهده میشود.
۴- در این چهارصد کیلومتر، بیش از ده بندر بزرگ و کوچک فعال وجود دارد؛ از بنادری که کشتیهای ۱۵۰ هزار تنی در آن پهلو میگیرند تا اسکلههای سنتی لنجهای باری و صیادی.
۵- در همین محدوده ساحلی و در عمق حدود صد کیلومتری آن، بیش از صد واحد پالایشگاهی، پتروشیمی و صنایع حوزه گازی مستقر است.
۶- بزرگترین تولیدکننده آلومینیوم جنوب کشور در این منطقه احداث شده و بیشترین حجم واردات آلومینا از همین مسیر انجام میشود.
۷- بیشترین حجم صادرات مواد پتروشیمی و الپیجی کشور از این محدوده صورت میگیرد.
۸- بیشترین صادرات ترهبار کشور به کشورهای حوزه خلیج فارس بهویژه قطر و امارات نیز از همین منطقه انجام میشود.
۹- صددرصد مسافران زمینی عازم جزایری چون کیش و لاوان از این محور عبور میکنند.
۱۰- بخش قابل توجهی از کشت گوجهفرنگی خارج از فصل و گندم کشور در این محدوده انجام میشود.
۱۱- بیشترین اقامتگاههای پرسنل صنایع گاز و پتروشیمی در شهرهای جم، کنگان و عسلویه در استان بوشهر، مهر و لامرد در استان فارس و پارسیان در استان هرمزگان مستقر است که همگی به این کریدور وابستهاند.
۱۲- بیشترین حجم مسافر گردشگری سواحل جنوب کشور در تمام ایام سال از همین مسیر تردد میکند.
۱۳- این کریدور دارای قدمتی تاریخی است؛ قدیمیترین بندر ایران یعنی بندر سیراف که در دورههای هخامنشی و ساسانی کریدور اصلی ورود کالا به مرکز ایران بوده، در همین مسیر قرار دارد. همچنین آثاری چون کاخ اردشیر بابکان و قلعه دختر فیروزآباد گواه بر پیشینه هزارانساله این شاهراه ارتباطی هستند.
– بیشترین منابع گازی کشور شامل میادین مشترک با قطر و سایر میدانهای مهم همچون عسلویه، نار، کنگان، تابناک، شانول، هما، وراوی و پازن در مرکز ثقل سه استان فارس، بوشهر و هرمزگان قرار دارند و بار لجستیکی آنها بر دوش همین مسیر است.
۱۵- پرترددترین فرودگاههای کشور در شعاع کمتر از ۱۵۰ کیلومتر از یکدیگر در این منطقه واقع شدهاند؛ از جمله فرودگاه بینالمللی خلیج فارس عسلویه، فرودگاه لامرد، فرودگاه بندرلنگه و فرودگاه بینالمللی کیش که همگی به این کریدور وابستهاند.
۱۶- در انتهای این کریدور، چهار منطقه ویژه اقتصادی فعال وجود دارد: منطقه ویژه پارس و لاوان تحت نظارت وزارت نفت و منطقه ویژه لامرد و پارسیان تحت نظارت وزارت صمت، علاوه بر آن حداقل شش شهرک صنعتی و صدها واحد صنعتی و تولیدی کوچک و متوسط غیر پتروشیمی و پالایشگاه نیز در این محدوده مستقر هستند که نقش مهمی در اقتصاد و اشتغال پایدار منطقه دارند.
تکمیل و توسعه این بزرگراه نه تنها پاسخگوی بار ترافیکی و لجستیکی منطقه خواهد بود، بلکه با توجه به شعار دولت محترم مبنی بر تمرکززدایی از پایتخت و تشویق سکونت و اشتغال در کنار سواحل، میتواند زمینهساز ایجاد اشتغال پایدار، رونق اقتصادی و بهرهگیری بهینه از ظرفیتهای صنعتی و گردشگری این محدوده شود.
با وجود چنین جایگاهی، انتظار میرفت طی بیست سال گذشته وزارت نفت، وزارت صمت، وزارت راه و شهرسازی و سازمان بنادر و دریانوردی اهتمامی جدی برای توسعه این مسیر و حتی احداث خط راهآهن آن داشته باشند؛ نه آنکه امروز همچنان درگیر تکمیل جادهای باشیم که پاسخگوی بار ترافیکی فعلی نیز نیست. این وضعیت نشاندهنده ضعف در آیندهنگری و بهرهگیری از ظرفیت عظیم اقتصاد دریا و انرژی در جنوب کشور است.
جناب آقای استاندار،
محور جم – فیروزآباد اگر نگوییم از مسیر شیراز – بوشهر مهمتر است، بیتردید همتراز و در برخی شاخصها راهبردیتر است. تعلل در دو باندهسازی کامل و برنامهریزی برای ارتقاء آن به بزرگراه، به معنای نادیده گرفتن یکی از حیاتیترین کریدورهای اقتصادی ایران است.
از جنابعالی انتظار میرود با نگاه ویژه و پیگیری مستمر، این پروژه را در اولویت نخست استان قرار داده و با مطالبهگری جدی از وزارتخانههای ذیربط و بهرهگیری از ظرفیتهای قانونی برای مشارکت صنایع بزرگ منطقه، مسیر احداث لاین دوم و تبدیل آن به بزرگراه را تسریع نمایید. بدون تردید، اقدام قاطع در این زمینه علاوه بر کاهش سوانح و حفظ جان شهروندان، زیرساختی پایدار برای توسعه اقتصادی جنوب کشور و تحقق اقتصاد دریا محور فراهم خواهد کرد.
امید است با تدبیر و عزم جدی مدیریت ارشد استان، این مطالبه دیرینه مردم جنوب فارس، شرق استان بوشهر و غرب استان هرمزگان، به سرانجامی شایسته برسد.
با سپاس و احترام
سید علی اصغر علامه
فعال حوزه صنعت
*رونوشت* :
معاون اول محترم ریس جمهور، جناب آقای دکتر عارف
معاون محترم اجرایی ریس جمهور جناب آقای دکتر قائم پناه
وزیر محترم نفت، جناب آقای دکتر پاکنژاد
وزیر محترم راه و شهرسازی، سرکار خانم دکتر صادق مالواجرد
وزیر محترم صمت، جناب آقای دکتر اتابک

خبرنگار
مدیر مسئول و صاحب امتیاز پایگاه خبری: قاسم احمدی تمامی حقوق این سایت محفوظ است.